Contact met uw bond
033-4953020


Invictus Stichting trots op Nederland voor koesteren ethos van de Invictus GamesWebversie Hulst Logo Invictus Games Toronto

De laatste (centrale) trainingen zijn achter de rug, - de een na laatste oefening samen met de CDS, generaal Middendorp, die met onder anderen de rolstoelbasketballers meetrainde -, en het Dutch Invictus Games Team (DIGT) is er klaar voor. Tot in de haarvaten gemotiveerd voor de Spelen die van 23 tot 30 september a.s. gehouden worden in Toronto, Ontario, Canada.

Van de dertig oorspronkelijk geselecteerde sporters heeft er één moeten afhaken. Maar om een zeer persoonlijke en verheugende reden, verduidelijkt overste Jeroen Hulst, ook dit jaar de chef de mission ofwel chief of mission van het DIGT. Een van de atletes is namelijk zwanger. En straks komt een “Invictus-baby” ter wereld die volgens zijn/haar moeder direct de trouwste supporter van de Games wordt.

Nu scherpte erin houden
In de plaats van de ‘achterblijfster’, die mee zou doen bij het wielrennen en zwemmen, valt een van de andere collega’s in “die ook heel goed zijn”, verzekert de chef de mission. “We hebben een verjongde en vernieuwde équipe. Dat is ook onze bedoeling om telkens nieuwe deelnemers aan het team toe te voegen naast, zeg maar, de ervaren rotten. Die kunnen de nieuwkomers opvangen en begeleiden zodat zij ook die belangrijke stappen in hun algehele herstel kunnen maken.” Webversie Hulst CDS bij Training Rolstoelbasketballers Invictus Games

Het is nu zaak ervoor te zorgen dat de sporters niet door ‘overtraining’ geblesseerd of oververmoeid raken. In deze periode worden de puntjes op de i gezet. “Om een voorbeeld te geven. We doen ook met een vier keer honderd meter estafetteploeg mee aan de spelen. Het gaat er nu dan niet zozeer om zo hard mogelijk te gaan op die honderd meter maar vooral om het focussen op de start en wisselvak. Ervoor zorgen dat het goed zit met die techniek en dat het vertrouwen in de ploeg blijft en versterkt wordt.”

Dat was ook precies de bedoeling van de laatste centrale training die het team achter de rug heeft. Straks aantreden en strijden als een hecht team, natuurlijk wel uitkomend in uiteenlopende sporttakken maar als een Dutch Invictus Games Team.

Hoewel de derde editie van de Invictus Games op 23 september begint, reist de Nederlandse sportequipe pas op 21 september af naar Canada. Dit betekent dat de ploeg krap anderhalve dag de tijd en ruimte heeft om te acclimatiseren. Of dat wel verstandig is wil ACOM Journaal van de chief of mission weten. “We hebben voldoende tijd om van de vlucht te kunnen herstellen. Verder kunnen we ook even, zeg maar de sfeer van de omgeving opsnuiven en de wedstrijdaccommodaties bekijken. De zenuwen wegnemen en de scherpte erin houden bij de mensen. Dus die anderhalve dag gaan we heel goed gebruiken. En daarna gaan de mannen en vrouwen vlammen!”

Family and friends
Webversie Hulst d170421ek10399De Nederlandse delegatie naar de Invictus Games tel dit keer 29 atleten, 11 kernstafleden (inclusief de beide chefs). Daarnaast voegen zich daarbij ook 72 family and friends die begeleid worden door twee van de kernstafleden. Het meegaan van die family and friends is niet alleen belangrijk voor de sporters maar is ook een heel bijzondere gebeurtenis voor de familieleden, vrienden en kennissen zelf. “Ze zien en ervaren hoe hun man, vrouw, zoon of dochter die jaren, in die beperking gezeten heeft en die door sport weer toekomstperspectief gekregen heeft, dit allemaal in praktijk brengt in confrontatie met hun sportcollega’s. Wij vinden het belangrijk dat zij deelgenoot zijn van het plezier en de voldoening die hun man, vrouw, dochter of zoon ervaart aan het deelnemen aan de Invictus Games. Dat het ze beter gaat, dat ze stappen vooruit hebben gezet en zetten. Want de family and friends hebben in de voorliggende periode ook lief en leed gedeeld.
De focus is doorgaans gericht op de gewonde militair maar die familie en vrienden zijn in figuurlijke zin ook enigszins gewond geraakt, ze krijgen met iets te maken waar ze nooit op hebben kunnen anticiperen.”

De verwachtingen zijn hoog gespannen?

“Het gaat niet om de getallen aan behaald edelmetaal, zeg ik altijd. In Londen waren het 12 en in Orlando vorig jaar 18 medailles. Het gaat om het aantal deelnemende mannen en vrouwen die op 23 september in Toronto de arena betreden en die eigenlijk al een medaille verdienen door daar te staan. Het beste uit zichzelf halen en dat laten zien is al een gouden medaille waard. Daar gaat het in wezen om: de prestatie en de blijvende herinnering.”

Maar de lat wordt wel steeds hoger gelegd ook bij de Invictus Games als het gaat om prestaties en winnen?

“Het is wel jammer dat het bij een aantal landen louter om de medaillespiegel gaat, - Amerika is daar een voorbeeld van. Maar wij gaan daar niet in mee omdat dat niet het ethos is van de Invictus Games. Dat is niet zoals de bedenker, de Engelse prins Harry, het ooit bedoeld heeft. Die bevestiging kregen we ook van de Invictus Games Foundation die bij ons op bezoek is geweest tijdens een van de trainingen. Ze zijn trots op de manier waarop wij met de Invictus Games gedachte omgaan. En daar houden we aan vast. Wij hebben ons eigen doelstelling en die gaan we halen.”

“We komen op 2 oktober terug. Met allemaal breed glimlachende, trotse mensen. Hetzelfde geldt voor het vertrek de 21e september Wie daarbij aanwezig wil zijn is van harte welkom op Schiphol. Van kwart voor negen tot half tien is er gelegenheid om de mensen uit te zwaaien.”