Contact met uw bond
033-4953020


Naar aanleiding van het debat in de Tweede Kamer der Staten-Generaal op 3 oktober jl.:

Ik wens het personeel werkzaam bij Defensie toe, dat zij in de toekomst – eindelijk – worden aangevoerd door een Minister en een Commandant der Strijdkrachten met ‘lerend vermogen’.

Dat het niet langer moge gebeuren, dat persoonlijk (politiek) gewin en aanzien wordt nagestreefd zonder oprechte zorg voor het goud van de organisatie namelijk het personeel.

Dat het ons gegeven mag zijn, dat de leden van de Kamer in het debat oprecht waren en geen partijpolitieke spelletjes speelden.

Ik zal de maat blijven nemen.

“Als commandant van de landmacht mag je vaak op werkbezoek. Die zijn altijd inspirerend. Graag deel ik twee van die ervaringen met u.”

Op de dag dat ik de deadline moet halen om deze column afgedrukt te krijgen, valt het septembernummer van de Landmacht, met de obligate column van C-LAS, in mijn mailbox. De eerste ervaring is die van wat ik noem een schoolreisje naar ‘ons Fieldlab Smartbase’.

Hij, C-LAS, zag daar “het bedrijfsleven en onze eigen mensen gezamenlijk werken aan ideeën en prototypen” en hij vindt dat: “Civiel-militaire samenwerking en briljante ideeën vooral zinvol zijn als de resultaten ook bij onze eenheden ingevoerd kunnen worden.”Cruciaal is de zin van Beulen: “Het biedt de gelegenheid de ideeën te vertalen naar de praktijk.”

Nu is het voor mij de vraag of een luitenant-generaal die praktijk wel kent; de praktijk van de sergeant, die zijn materieel niet inzetbaar heeft door de tekorten aan reservedelen op de werkvloer, de compagniescommandant, die met vacatures als gevolg van uitstroom zonder vervanging wordt geconfronteerd, ja zelfs klungelmodems waar opleidingsinstituten het mee moeten doen bij de computerondersteunde opleidingen…

Ook klaag ik de organisatievorm aan, waarin er soms wel 5 zogenaamde bazen zijn, met elk een eigen belang, waardoor de ‘werkman’ door de bomen het bos niet meer ziet… Waar is de tijd van de echte commandant met een echte verantwoordelijkheid, maar ook met eigen bevoegdheden? Daarnaast zie ik meer en meer een overdreven loyaliteit, of is het misschien angst, van die platgewalste werkvloer. Enerzijds begrijpelijk, immers er is ook sprake van een beroepstrots (We can do it), maardaarmee de problemen, die wel degelijk bekend zijn, verbloemend.

Lees meer: Stoorzender AJ#09-17

Juli, augustus zijn die mooie maanden, waarin je kunt genieten. Is het niet van een welverdiende vakantie dan kun je thuis altijd nog de Tour de France of Wimbledon volgen. Voor velen was ook de jaarlijkse Veteranendag een moment van een goed gevoel.

Toch is niet alles plotseling mooi doordat het juli of augustus is geworden. Het proces van het formeren van een nieuw kabinet is zo’n drama.

De werkgever van ons, - Defensiepersoneel -, kan zich blijven verschuilen achter het finale arbeidsvoorwaardenbod dat ze gedaan heeft, en Jeanne van den Haag heeft niet de ballen en de statuur om in het kabinet voor extra geld te vechten.

Waarom kon er op 4 juli wel structureel € 450 miljoen geregeld worden voor de ouderenzorg? Versta me niet verkeerd; ik gun het deze sector, maar kennelijk wordt er met twee maten gemeten…

Nog niet zo lang geleden hoorde ik vele politieke partijen kraaien dat er meer naar ‘Veiligheid’ zou moeten… Ik lees deze week:

• dat in verband met vakanties de politie de meest basale zaken van belang voor de burger op een laag pitje zet,
• dat de Tweede Kamer met de vervanging van de onderzeeërs voor een dubbeltje op de eerste rang wil zitten,
• (en een deskundigheid daar: D66 laat een rookie-Kamerlid met een balletachtergrond als woordvoerder optreden!!!) ofwel: het financiële aspect van het project is “echt zorgwekkend”,
• en de minister is “vaag over het budget”.

Lees meer: Stoorzender AJ#07-08-17

Het overkomt zelfs Uw Stoorzender, dat hij geveld door een fysiek ongemak, niet inzetbaar is. Ondanks dat blijven wel de brains het doen, en dan is een parallel met de toestand, waarin Defensie zich bevindt, snel door de grijze cellen opgedrongen.

Temperatuurverhoging: De wereld staat lokaal in brand, maar het nemen van maatregelen om de veiligheidsbrandweer op een voldoende niveau te brengen is onmogelijk. Immers onze Nederlandse politici blijven het spelletje van formeren, en dus het elkaar uitsluiten, en de maat nemen, belangrijker vinden, dan daadwerkelijk regeren.

Hoesten: “Flinke” uitspraken doen het altijd goed en worden met grote regelmaat opgehoest door politici en topmanagers bij Defensie. De minister stelt in Brunssum: "Ik ben er trots op dat mijn land lid is van een organisatie die de ware menselijke waarden nog altijd hoog houdt”, maar vergeet erbij te vermelden dat (ook) Nederland zijn lidmaatschapsgeld toch niet al te braaf betaalt, en ook de uitrusting van de Nederlandse bijdrage ondermaats genoemd moet worden.

En alsof dat niet genoeg is, doen we uitgebreid melding van ‘winnaars’ van bekers en trofeeën, maar dat er sprake is van slechts kleine teams wordt verzwegen. Door dit gehoest wordt de daadwerkelijke kwaal, gebrek aan personeel en uitrusting/ bevoorrading vakkundig gecamoufleerd.

Hoofdpijn: In het kader van No action, talking only is in de hoofden van onze leiders (of toch lijders) weer een Europees nieuwigheidje bedacht, het Europees Defensiefonds (EDF) dat de ontwikkeling van militaire capaciteiten door de lidstaten moet ondersteunen. Kost voorlopig weinig, en is een onderzoeksdeel.

Lees meer: Stoorzender AJ#06-17

“Het is makkelijk genoeg om kwaad te worden. Maar kwaad zijn op de juiste persoon, in de juiste mate, op de juiste tijd, om de juiste reden en op de juiste manier, dat is niet makkelijk.” Zo maar een citaat van de oud-Griekse filosoof Aristoteles (ongeveer 350 jaar voor Christus) ...

Als ik deze niet gemakkelijke actie, van het kwaad worden, onderneem in onze Defensie-omgeving en persoon/tijd/reden eens mag noemen, komen er twee personen wel heel prominent naar voren. Ik noem ze even Jut en Jul, volgens de Dikke van Dale “een raar stelletje”.

Laten we eerst even het vrouwspersoon nemen: Jut dus... Ze gaat ook door het leven als minister van Defensie en als afgeleide is ze ook werkgever van het militair en burgerpersoneel werkzaam bij dat ministerie.

Dat is dus de persoon om boos op te worden... de tijd en reden voor mijn boosheid en dat van duizenden anderen? De unieke wijze van onderhandelen over arbeidsvoorwaarden voor de werknemers met als hoogte-, of liever dieptepunt, de wijze van communiceren en het inhoudelijke van het zogenaamde eindbod op 18 april jl.

Meer minachting voor werknemers is in de Nederlandse polder de laatste jaren eigenlijk niet te vinden. Een marginaal loonbod, samengeraapt uit sigaren uit eigen doos, het 'even' wijzigen van loongebouw en pensioenregeling; de laatste 4 jaar is Jut, nog nooit zo voortvarend tekeer gegaan. Jeanne van den Haag; want dat is Jut, haar ware aard is (weer) eens duidelijk geworden...

Ja dan natuurlijk Jul. De persoon staat te boek als Commandant der Strijdkrachten, en wat blijkt de afgelopen maand? Hij was direct enthousiast bij het winnen van een druppeltje water uit de lucht en daarom nodigde hij de onderzoekers uit in Mali te gaan testen....

Een zo belachelijke uitlating zou je toeschrijven aan iemand met een zonnesteek. Hier is echter sprake van een sterresteek. Je hebt er 4 en weet van gekkigheid niet hoe je je (ook al is het vlak voor de eindstreep) moet profileren...

Lees meer: Stoorzender AJ#05-17

Helpers weg… volgende ronde…

De verkiezingen zitten erop, en het politieke bedrijf gaat weer gewoon door… De beloftes, gewekte verwachtingen zijn verleden tijd en maken plaats voor uitruil van partijpolitieke prioriteiten.

Niks meer aandacht voor het personeel in het veiligheidsdomein, gewoon wat extra geld naar Defensie om daarmee wat pleisters bij het Kruidvat te gaan kopen om het gammele materieel, dat links en rechts zonder bijbehorend personeel staat te verrotten, weer wat toonbaar te maken.

Na deze ronde van kosmetische verbeteringen, komt er natuurlijk een genereus bod van de werkgever Defensie. Immers van Jeanne van Den Haag mag je nu gaan verwachten, dat ze nu weer serieus kan doen en niet meer als tijdens de verkiezingstijd als een bakvis (wat een oud woord!!) achter vrijgezel Mark aanholt en zelfs daarvoor Facebook misbruikt.

Want de tijd voor serieuze arbeidsvoorwaardenonderhandelingen is nu toch echt wel aangebroken. Na het eerst op onderdeeltjes met elkaar eens worden, is het nu de tijd om de echte problemen aan te vatten.

Laat me eens proberen MINDF*CK te spelen… Alles kan, maar het moet wel zo budgetneutraal mogelijk gebeuren; ofwel ik, werkgever, wil wel een procentje loon erbij doen, maar wel ten koste van een sigaar uit Uw eigen doos… en dan gebruik ik, werkgever, termen als ‘modern’, ‘toekomstbestendig’ of ‘marktconform’, en rommel dan aan de pensioenregeling, toelagen, of zelfs het loongebouw, waar ik al jaren probeer euro’s te vinden…

Hoe ‘close’ de werkgeefster Jeanne wel is met haar personeel, is wel gebleken bij de overhandiging van de rode kaarten namens alle centrales. Afwezig was ze! Vluchtgedrag voor de realiteit of een toonbeeld van minachting??

Lees meer: Stoorzender AJ#04-17