Contact met uw bond
033-4962722


Maar de positieve ervaringen en gevoelens blijven de overhand houden

“De voorbereiding op de missie naar Joegoslavië was niet goed”, kijkt veteraan Bertus Bruil (58) terug op zijn eerste uitzending 22 jaar geleden. Zijn 32 jaar jongere collega Richard, die (evenals Bertus) ‘Mali’ achter de kiezen heeft, steekt het dat Defensie niet beter omgaat met het thuisfront.

Beide veteranen zijn lid van de ACOM en maken deel uit van de omvangrijke groep bondsleden die de ingrijpende en vormende ervaringen van (vredes)missies op hun conto mogen schrijven. Zowel Bertus als Richard waren bereid als opmaat naar de Nederlandse Veteranendag van 29 juni a.s., hun missie-ervaringen te delen met ACOM Journaal.

Door ernstig ongeluk baan bij infanterie gemistWebsize Dubbelinterview Bertusbruil

Naam: Bertus Bruil
Leeftijd: 58
Missies: Joegoslavië (1997), Afghanistan (2011), Mali (2014)
Dienstjaren: 40 jaar.

Hoe ziet uw loopbaan bij Defensie eruit?

“40 jaar geleden kwam ik op als dienstplichtige op de School Reserve Officieren Kader Infanterie te Ermelo. Na de dienstplicht vervuld te hebben ben ik weer de burgermaatschappij in gegaan om na 3 dagen spijt te krijgen en terug te keren. Eenmaal terug bij Defensie meldde ik me aan bij de infanterie.

Een paar weken nadat ik terug was bij Defensie sloeg het noodlot toe en liep ik tijdens een auto ongeluk ernstig letsel op. Hierdoor kon ik niet meer bij de infanterie dienen maar nog wel binnen Defensie. In de jaren hierna ben ik rijinstructeur alle klassen (YA 328, YA126 en YA4442) geworden op de Militaire Rijschool.

In 1997 ben ik voor de eerste keer uitgezonden naar Joegoslavië met het Korps Rijdende Artillerie, in 2011 naar Afghanistan deel uitmakend van het Redeployment Detachement en de laatste keer in 2014 naar Mali als coördinator werkzaamheden personeel. Vandaag de dag werk ik in een logistieke functie aan de Nijmeegse Vierdaagse. Dit zal ook mijn laatste Vierdaagse zijn want in december hoop ik na 40 jaar bij dit mooie bedrijf met Functioneel Leeftijdsontslag te gaan.”

Websize Dubbelinterview DutchbatSrebrenicaWelke momenten van uw uitzendingen zijn u het meest bij gebleven?

In 1997 ben ik met de Mortier Opsporings Radar Batterij naar Joegoslavië uitgezonden. We waren de eerste groep die na het Verdrag van ‘Dayton’
[1] uitgezonden is. De Bosniërs en de Serven in het gebied waren elkaar vanaf de binnenplaats van een kasteel aan het bestoken met mortieren. De radar op ons voertuig kon vanaf 10 minuten nadat een mortier afgeschoten was deze al onderkennen, hierna informeerden we gelijk de Engelse troepen in het gebied. Deze reden er in hun voertuigen naar toe om de situatie onder controle te krijgen.

Ondanks ons snelle optreden had ongeveer ieder dorp in de omgeving een eigen munitieopslag met onder andere mortieren. Zodoende konden we niet alle mortieren bijtijds onderkennen en ging het soms ook gruwelijk mis. Zo vonden we tijdens een patrouille een paar kinderschoentjes, helemaal onder het bloed. Dit doet wat met je als mens, eenmaal thuis merkte mijn omgeving dit vooral, ik was een stuk alerter dan voordat ik uitgezonden was. Met de tijd is dit weer goed gekomen, het is een stuk minder dan toen ik net terug kwam maar de alertheid zal altijd blijven.

Joegoslavië heeft in die zin het meeste indruk gemaakt, Afghanistan en Mali waren totaal andere uitzendingen. Zo was ik in Afghanistan Hoofd Expeditie van het Redeployment Detachement op Kandahar Airfield. Dit betekende dat mijn team en ik ervoor moesten zorgen dat alle goederen, die tijdens de missie gebruikt waren, met het vliegtuig weer terug kwamen in Nederland. Omdat er tijdens deze uitzending bezuinigingen door werden gevoerd moesten we eerder naar huis. En omdat we vroegtijdig terug gingen was er geen adaptatieprogramma voor ons geregeld. We vlogen vanuit Afghanistan naar Dubai, hier was tijd voor een kop koffie en een boterham. Een paar uur later stonden we weer op het vliegveld in Nederland.

Dit was natuurlijk een hele omschakeling, ook voor het thuisfront. Na mijn laatste missie in Mali was de omschakeling van missie naar thuis ook groot. In 2014 ben ik uitgezonden naar Mali als Coördinator Werkzaamheden, om alles in goede banen te leiden wat betreft de opbouw van het kamp in Gao. Na 6 weken in het gebied geweest te zijn werd ik eerst naar het ‘Holland House’ in Bamako gestuurd om te adapteren. Vanuit complete armoede naar luxe waar je als het ware op handen gedragen werd.

Toch kijk ik positief terug op alle drie uitzendingen, het waren ervaringen waar ik veel van heb geleerd. Een aantal Britse collega’s is in 2001 zelfs nog op onze bruiloft geweest. Toevallig heb ik zojuist nog een collega-chauffeur van de missie in Afghanistan gesproken. Het maakt niet uit hoeveel jaar je terug bent, als je samen uitgezonden bent geweest bouw je een speciale band met elkaar op.”

Hoe vindt u dat Defensie omgaat met het uitzenden van personeel?

“Mijn ervaring met Defensie tijdens uitzendingen is niet zo goed. Voor Joegoslavië waren we niet erg goed voorbereid. In het gebied zelf kwamen we er eigenlijk achter hoe het daar reilde en zeilde en wat onze taak daar was. Het is natuurlijk altijd zo dat het in de praktijk anders is dan in theorie maar dit was extreem
.

Leidinggevenden die alleen doen wat van boven opgedragen wordt en niet kijken naar het feit dat hun personeel ook gewoon mensen zijn met een thuisfront. Dat was wel uniform bij alle drie mijn uitzendingen. Hier ben ik gedurende mijn diensttijd tegenin gegaan. Ik heb geprobeerd om de leidinggevenden weer het menselijk aspect in leidinggeven te laten zien. Een voorbeeld hiervan is dat er na de missie naar Afghanistan een nagesprek is met een psychiater. Tijdens dit gesprek werd duidelijk dat deze nog nooit in Afghanistan was geweest en geen idee had van wat er daar speelde. Persoonlijk vindt ik dat je niet zo met personeel om kan gaan.


‘Mali: Een compleet andere wereld’


Websze Dubbelinterview RichardMali
Naam: Richard
Leeftijd: 26
Missie: Mali (2018)
Dienstjaren: 5 jaar.


Hoe ziet uw loopbaan bij Defensie eruit?

“Na 3 jaar in de bouw & infra gewerkt te hebben besloot ik mijn jongensdroom achterna te gaan en te gaan solliciteren bij Defensie. Mijn eerste keuze voor een functie lag bij de Luchtmobiele Brigade. Door de toenmalige schaarste aan vacatures werd het een functie bij de Cavalerie als Verkenner. 8 december 2014 ben ik opgekomen om de Manoeuvre Functie Opleiding (MFO) te volgen. Na 4 jaar op functie kwam begin 2018 de opdracht om op uitzending te gaan naar Mali. Terug uit Mali ben ik bevorderd tot Korporaal en het ligt in mijn toekomstplannen om een MBO-4 opleiding te gaan volgen en uiteindelijk naar de Koninklijke Militaire School te gaan om onderofficier te worden.

Welke momenten van uw uitzending zijn u het meest bij gebleven?

“De voorbereidingstijd voor onze uitzending was korter dan normaal, waardoor het voelde alsof je van de ene op andere dag in een compleet andere wereld bent beland. Een wereld waar armoede de baas is en een leven een stuk minder waard is dan dat wij gewend zijn in onze westerse wereld.

Tijdens een patrouille buiten de poort in het midden van de woestijn kwamen we een dorpje tegen. Toen we daar even stil stonden met onze voertuigen kwam er een jongentje van een jaar of 2 naar ons voertuig toe die letterlijk helemaal niets had. Het was bijzonder om te zien hoe blij je hem kon maken met een oud shirt, dat bij hem tot de enkels kwam. Iets wat voor ons weinig betekent maar het geeft wel aan hoe arm de bevolking in Mali is.

Iets wat me ook bij is gebleven van de uitzending waren de momenten dat er tijd was voor ontspanning. Zoals een potje kaarten met mijn collega’s onder het genot van een Webszie Dubbelinterview locatie castor Maliijskoud alcoholvrij biertje. Je zit samen voor langere tijd in het buitenland zonder je familie of vrienden. Samen moet je het er het beste van maken.’’

Hoe vindt u dat Defensie om gaat met het uitzenden van personeel?

“Ik ben van mening dat Defensie beter om kan gaan met het thuisfront. Voordat ik uitgezonden werd was het niet duidelijk wanneer we zouden vertrekken. Dit werd pas 3 weken voor de uiteindelijke vertrekdatum definitief. Drie weken waarvan twee al gevuld waren met oefeningen. Het is lastig om thuis te verkopen dat je nauwelijks één week verlof hebt. Gelukkig kon mijn thuisfront snel schakelen maar ik kan me voorstellen dat dit lastiger is met bijvoorbeeld jonge kinderen.”




 


[1] Het Verdrag van Dayton of de Akkoorden van Dayton (officieel: General Framework Agreement for Peace in Bosnia and Herzegovina) is het vredesverdrag dat een einde maakte aan de Bosnische Burgeroorlog.