Contact met uw bond
033-4962722


2018 11 23 Jan Kropf

Voor u ligt het eerste ACOM Journaal met een voorwoord van uw nieuwe voorzitter. Op 16 november jl. heb ik mijn functie als Algemeen Secretaris-Onderhandelaar in een bijzondere extra vergadering van de Bondsraad overgedragen aan Stefan Hop en heb ik de functie van Algemeen Voorzitter-Penningmeester overgenomen van mijn voorganger, Leon van der Hulst.

Een andere formele rol voor Stefan en mijzelf, maar laat vooral duidelijk zijn dat hierdoor de koers van de ACOM niet zal veranderen. Ik zal mezelf maximaal blijven inzetten voor het belang van het Defensiepersoneel in het algemeen en onze leden in het bijzonder. Daar hebben jullie recht op. Ik durf met zekerheid te stellen dat dit ook zal gelden voor Stefan.

Een begin van mijn voorzitterschap op 16 november waarbij zeer velen acte de présence hebben gegeven op de receptie waar men afscheid kon nemen van Leon van der Hulst in zijn rol als voorzitter. Ook kon men daar uiteraard kennis maken met ondergetekende als nieuwe voorzitter, maar dat is niet van belang. De meeste mensen kennen mij immers al.

Veel mensen die de moeite namen om functioneel afscheid te nemen van een vertrekkend voorzitter. De menselijke maat, - maar ook een vorm van respect en waardering. Respect en waardering voor een vertrekkend voorzitter is mooi. Uiteraard! Maar het zou toch zoveel mooier zijn als dat respect en die waardering ook ú zou toekomen. En als uit een tastbare geste zou blijken dat u wordt gewaardeerd en gerespecteerd.

Dat zou bijvoorbeeld kunnen door het realiseren van een beter arbeidsvoorwaardenresultaat (dat wél kan worden omgezet in een arbeidsvoorwaardenakkoord), het doorzetten van een pensioenregeling voor militairen die we nu ook hebben of door het nakomen van gemaakte afspraken door de werkgever. Alle drie de genoemde onderwerpen omvatten grote uitdagingen.

Het overleg tussen de sociale partners in de sector Defensie is opgeschort. Aangaande de pensioenregeling voor militairen 2019 hebben we advocaten aan het werk gezet om stappen tegen pensioenfonds ABP te ondernemen en zelfs stappen jegens Defensie sluiten wij niet uit.

Over het niet nakomen van gemaakte afspraken krijgen we vrijwel dagelijks signalen. Het getuigt niet van respect en waardering voor mensen die menen, op basis van afspraken bepaalde rechten of aanspraken te hebben, dat die vervolgens niet (goed) worden uitgevoerd of anders worden uitgelegd.

Lees meer: Voorwoord AJ#12-18

Het is niet zo vreemd dat door de leden van de bonden, maar ook in de reacties van niet-leden, het onderhandelingsresultaat over de arbeidsvoorwaarden is afgewezen. Op 4 oktober is dat ook aangegeven in een vergadering van het SOD.

Er zijn genoeg redenen waarom er geen arbeidsvoorwaardenakkoord tot stand is gekomen. Het wantrouwen in de top van Defensie is daar wel de meest prominente van. Met die sentimenten in de organisatie zal het moeilijk worden om überhaupt tot een nieuw akkoord te komen. Als je ziet welke steken Defensie in de afgelopen periode heeft laten vallen c.q. beloftes niet is nagekomen met daar bovenop de voortdurende negatieve reacties in de kranten, rest er niet veel hoop in het herstel van het vertrouwen in de Defensieleiding.

Laat ik maar eens een paar voorbeelden opsommen uit de afgelopen periode.

• Het rapport van de commissie Giebels die onderzoek deed naar ongewenst gedrag, angstcultuur en sociale veiligheid binnen Defensie. Een van de conclusies is dat er een afrekencultuur bestaat waardoor slachtoffers niet snel bereid zijn melding te maken van ongewenste handelingen. Daarnaast geeft de commissie aan dat de klachtenprocedure onoverzichtelijk is en het ‘klachtenloket’ niet onafhankelijk.

• De tekortkomingen voor wat betreft de veiligheidsnormen op de schietbaan Markiezaat in Bergen op Zoom waar de afzuiging van giftige schietgassen onvoldoende is.

• De erbarmelijke huisvesting op het kamp Walaardt Sacré.

• Het gedoe over de verhuizing van de mariniers naar Vlissingen.

• Het krantenbericht dat het wegwerken van achterstallig onderhoud bij de Landmacht gaat duren tot 2025.

• Winterkleding die niet verstrekt is en zelf gekocht moet worden.

• En als meest recente negatief nieuws, een nieuwsflits van het ABP aan de militairen dat het pensioenfonds de pensioenregeling ingaande 1 januari 2019 gaat wijzigen.

Lees meer: Voorwoord AJ#11-18

In de vergadering van het Sector Overleg Defensie (SOD) op 4 oktober is een helder signaal gegeven aan de staatssecretaris van Defensie (StasDef). Alle 4 de centrales hebben in deze vergadering het resultaat van de raadplegingen van hun eigen achterban kenbaar gemaakt.
Alle 4 de centrales hebben aangegeven niet akkoord te kunnen gaan met het onderhandelingsresultaat. In eerdere berichtgevingen hebben we u al aangegeven dat de onderhandelingen niet de schoonheidsprijs verdienen.

Iedereen was in november 2017 ervan overtuigd dat er doorgepakt moest worden. Helaas is er van werkgeverszijde daar geen uitvoering aan gegeven. Pas op 13 juli 2018 werd er een onderhandelingsresultaat bereikt met name omdat de minister pas op een zeer laat moment het financiële mandaat kreeg om te onderhandelen.

Waarom vinden onze leden, maar over het algemeen al het militair personeel, dit resultaat niet genoeg? Dit zal vast te maken hebben met het vertrouwen in de Defensieorganisatie als geheel en in dat verband gewekte verwachtingen in de Defensienota van begin dit jaar. Daarin werd benadrukt dat het personeel van Defensie de belangrijkste factor was. Ik herinner u er even aan dat ik toen al op deze plek geschreven heb dat je wel mooie woorden kunt stoppen in de Defensienota maar dat je ze vervolgens ook moet waarmaken. Daar zit de crux.

Onze mensen op de werkvloer zien geen concrete resultaten van deze mooie woorden. Zij zien de beloofde significante verbeteringen van de arbeidsvoorwaarden niet terug in het onderhandelingsresultaat. Bovendien hebben zij eenmaal, andermaal en opnieuw aangegeven diep teleurgesteld te zijn in de Defensieorganisatie en geen vertrouwen te hebben in de politieke leiding van ons departement maar ook niet in de hogere legerleiding.

Het is dan ook een lastige opgave om dat vertrouwen te herwinnen. Ik besef ook wel dat niet alles in een keer gerepareerd kan worden maar we moeten wel merkbare stappen zetten. Ik roep dan ook de bewindslieden op om de door hen gewekte verwachtingen waar te maken. Het defensiepersoneel verdient respect en waardering maar ook perspectief voor wat betreft de toekomst.

Verder helpt natuurlijk ook niet het sacherijn op de werkvloer. Als je via de leden moet vernemen dat militairen maar zelf uitrustingsstukken moeten kopen om op oefening te gaan, snappen ze het dus nóg niet in de Haagse ‘werkelijkheid’. Natuurlijk komt er dan wel een reactie vanuit de StasDef maar dan is het al te laat en de toon is alweer gezet.

Lees meer: Voorwoord AJ#10-18

Vreemd om tijdens mijn vakantie toch een voorwoord te schrijven voor ACOM Journaal (AJ), maar er is alle reden toe om er even tijd voor te maken. Ook de publicatie van het septembernummer van AJ is vervroegd en wel om dezelfde reden.

Op 13 juli jl. is een principe-onderhandelingsresultaat bereikt met daarbij de afspraak dat dit resultaat verder uitgewerkt diende te worden waarbij als uiterste datum 20 augustus werd aangehouden. Dit is gelukt! Om u zo snel als mogelijk inzicht te geven in het behaalde onderhandelingsresultaat is de publicatie van de septembereditie van AJ dan ook naar voren gehaald.

Op 20 augustus is de integrale tekst van het resultaat al op onze website geplaatst en in dit nummer van uw bondsblad wordt vooral ingegaan op de inhoud van het resultaat. Ook wordt zoveel mogelijk geduid wat het nu eigenlijk allemaal inhoudt. Het wordt dus een uitgave die naast de normale maandelijkse items vooral gewijd is aan het bereikte resultaat.

Zonder dat ik er inhoudelijk verder op in wil gaan, dat ziet u verderop wel, ben ik wel blij dat er nu eens een onderhandelingsresultaat is nog voordat de termijn van het huidige arbeidsvoorwaardenakkoord is verstreken. Daarnaast is in de voorgestelde looptijd (van een eventueel akkoord) ook eindelijk de lang gekoesterde wens van een volledige eindejaarsuitkering bereikt.

Uiteindelijk bepalen onze leden wat ze van dit resultaat vinden. Daartoe zullen de onderhandelaars van de ACOM en de centrales ACOP en AC het land intrekken om een toelichting te geven op het resultaat. De CMHF heeft, om haar moverende redenen, besloten niet mee te doen met deze gezamenlijke voorlichtingsbijeenkomsten.

Daarnaast zal uiteraard elke bond op zijn eigen wijze de achterban raadplegen. Zoals ik al in het vorige nummer van AJ heb opgemerkt ben ik de staatssecretaris dankbaar dat zij zelf (na enig aandringen) de onderhandelingen vlot heeft getrokken met dit resultaat als gevolg. Let in ieder geval op de aankondigingen, onder andere op onze site www.acom.nl en social media, van de bijeenkomsten en achterbanraadpleging en laat uw stem horen.

Lees meer: Voorwoord AJ#09-18

Hectisch, maar normaal voor deze tijd van het jaar. Normaal gesproken is er altijd wel veel hectiek als het regeringsreces zich aandient. Velen willen dan nog even voor het reces dingen geregeld hebben en dat komt niet altijd de kwaliteit ten goede.

De druk om nog iets geregeld te krijgen komt dan vooral van de hogere bazen van Defensie die menen dat ze maar alles kunnen doen zonder de medezeggenschap en de bonden daarbij te betrekken.

Laat ik helder zijn. Wij houden niets op of tegen! Wij gaan op een zorgvuldige manier om met voorstellen waarbij wij de rechtspositie van het Defensiepersoneel nimmer uit het oog verliezen. Maar dit jaar was het wel heel bijzonder.

Eerst uiteraard aandacht voor de Veteranendag op een stralende zonovergoten 30ste juni. Wederom was er veel respect en waardering van het publiek. Vooral de oudere veteranen en de delegatie van Dutchbat III mochten speciale waardering en respect ontvangen.

Daarna op 2 juli, uitreiking van dapperheidsonderscheidingen aan 14 militairen. Zonder iemand tekort te willen doen heb ik toch speciale waardering voor de dapperheidsonderscheiding aan een KMar militair. Vooral omdat hij en zijn collega ongewapend hun leven op het spel zetten om anderen te redden.

Dan verder met de hectiek. Zoals u weet moest er vóór 1 juli een onderhandelingsresultaat liggen met daarin een gewijzigd pensioenstelsel en uiteraard een loonparagraaf. Op 7 juni werd er pas gestart met het overleg. De tijd was dus krap bemeten!

Meerdere malen heb ik aan de minister en de staatssecretaris aangegeven dat de manier waarop én de stappen in de onderhandelingen, niet zouden leiden tot een akkoord.
Ik heb dan ook de staatssecretaris opgeroepen om de regie te nemen en zelf de onderhandelingen te voeren met de bonden. Doordat zij op het allerlaatste moment inderdaad zelf de onderhandelingen ging voeren kon er op vrijdag 13 juli (hoe symbolisch) om 03.30 uur uiteindelijk een principeakkoord worden bereikt. De laatste dag voor het reces dus, maar ik ben er blij mee.

Lees meer: Voorwoord AJ#07-08-18

Eindelijk, maar veel te laat, kan er gestart worden met de arbeidsvoorwaardenonderhandelingen.

Al eerder heb ik geschreven dat bij het sluiten van het onderhandelingsresultaat (in oktober 2017) door de toenmalige minister van Defensie Dijkhoff en bij de ondertekening van het arbeidsvoorwaardenakkoord door de huidige staatssecretaris (in december 2017) is benadrukt dat er doorgepakt moest worden en direct begonnen moest worden met de onderhandelingen voor een nieuw akkoord ingaande 1 oktober 2018.

Daarna bleef het oorverdovend stil van de zijde van Defensie. Wat bleek? Er was geen mandaat om de onderhandelingen te starten. In april 2018 werd in een vergadering van het Sector Overleg Defensie (SOD) door de minister aangegeven dat er mandaat was.

Maar al gauw bleek dat er alleen mandaat was voor een nieuw pensioenstelsel. Terwijl alle bonden eerder strijk en zet hadden bepleit dat er een mandaat moest zijn voor een volledig arbeidsvoorwaardenpakket met daarin als onderdeel een nieuw pensioenstelsel.

Dus wederom geen start van de onderhandelingen, er werd vervolgens door de bonden een ultimatum gesteld dat de minister alle tijd werd gegeven zo snel mogelijk een volledig mandaat te krijgen.

Op 22 mei werd er weer een SOD-vergadering belegd en werd door de minister aangegeven dat er een volledig mandaat was.

Bij doorvragen werd echter al snel duidelijk dat dit nog bekrachtigd moest worden in de ministerraad van 25 mei. Voor ons was dit onvoldoende om te starten met de onderhandelingen en werd het SOD geschorst in afwachting van de accordering. Op 25 mei kregen wij een berichtje dat de ministerraad akkoord was met het mandaat.

Lees meer: Voorwoord AJ#06-18