Contact met uw bond
033-4962722


2018 11 23 Jan Kropf

Voor u ligt een speciale editie van ACOM Journaal. Op 2 juli 2019 is er in de vroege ochtend, na een periode van intensief onderhandelen, in de sector Defensie een onderhandelaarsresultaat arbeidsvoorwaarden bereikt. Dit resultaat is nog diezelfde dag bekrachtigd in een vergadering van het Sector Overleg Defensie.

Dat ging allemaal niet van een leien dakje en er is door alle betrokken partijen zeer hard voor gewerkt. Verschillen zijn overbrugd en er is uiteindelijk een totaalpakket op papier gezet waar alle partijen zich volmondig achter hebben geschaard. Allereerst wil ik dan ook graag via deze weg een compliment geven aan alle betrokkenen. Niet alleen de onderhandelaars maar ook alle mensen eromheen. Het waren vaak lange en hectische dagen (en/of nachten) maar het resultaat mag er zijn.

Er ligt nu een totaalpakket voor met, vind ik, positieve elementen voor alle groepen en generaties. Op de inhoud zullen we verderop in deze speciale editie nog dieper ingaan, maar ik hoop oprecht dat u het pakket in totaliteit zult beoordelen en met mij eens zult zijn dat dit een mooi totaalpakket is.

Er worden stappen gezet op vele dossiers en wat ons betreft zullen er bij een volgend akkoord de nodige vervolgstappen gezet (moeten) worden. Sterker nog, zelfs binnen de looptijd van dit (eventuele) akkoord. Er is immers niet voor niets aangegeven dat er op 1 juli 2020 een nieuw loongebouw wordt gerealiseerd waarbij niemand er in loon op achteruit gaat. Wat ons betreft kan dat dus alleen maar betekenen dat mensen er dan weer op vooruit zullen gaan. Dat kan dus al een positieve extra stap zijn binnen de looptijd van dit (eventuele) akkoord!

Ik vind het ook belangrijk dat er duidelijkheid komt over de compenserende maatregelen voor het herstellen van de nadelige effecten van het nieuwe pensioenstelsel. De meeste mensen zullen minder premie gaan betalen en zien daardoor meteen een netto effect op de loonstrook. Voor mensen die meer premie zouden moeten betalen wordt dit hersteld en komt dat voor rekening van de werkgever.

Er is ook duidelijkheid over de compensatie voor de mensen die door de invoering van het nieuwe pensioenstelsel een verminderd pensioenperspectief hebben. Ook de keuze om in het geval van meerdaagse activiteiten 8 uur ZZF toe te kennen voor elke zaterdag, zondag of feestdag vindt ik een goede stap. Zeker omdat men mag kiezen of deze wordt opgenomen of uitbetaald, en dat in geval van uitbetaling het reguliere uurloon wordt betaald.

Lees meer: Voorwoord AJ#07-08-19

Op vele manieren bereiken mij signalen van leden waarin ongenoegen wordt geuit over het gegeven dat er nog steeds geen arbeidsvoorwaarden- onderhandelaars-resultaat ligt.

Begrijpelijke reacties, het duurt immers veel te lang en er wordt maar mondjesmaat informatie naar buiten gebracht. Ook in dit nummer van het ACOM Journaal zult u daar weinig over lezen. We zijn immers nog in gesprek en een broedende kip moet men niet storen.

Wat mij betreft is de intentie echter nog steeds om voor de zomer bij u langs te komen om een eventueel resultaat uit te leggen en om uw mening te vragen. En daarbij hoop ik oprecht dat dit dan een resultaat is dat door alle partijen aan tafel omarmd is.

Want laat ik daar helder in zijn, u heeft recht op een arbeidsvoorwaardenakkoord waar respect en waardering uit blijkt. Er ligt nu “niks” sinds 1 oktober 2018 en dat helpt niemand. Het helpt u niet in de portemonnee en het helpt de organisatie niet in het kader van goed werkgeverschap.

De uitstroom van personeel is catastrofaal en de inzet van de krijgsmacht komt steeds verder onder druk. Een arbeidsvoorwaardenakkoord zou zeker bijdragen aan het ombuigen van deze negatieve spiraal.

Dan speelt er ook nog het nodige aangaande een pensioenakkoord. De drie “grote” groepen vertegenwoordigers van de werknemers (vakcentrales) hebben samen met andere partijen een principeakkoord gesloten. Ook dienaangaande waren de verwachtingen hooggespannen en ook daar speelt op het moment dat ik dit schrijf een “achterbanraadpleging”.

Lees meer: Voorwoord AJ#06-19

In het vorige nummer van het ACOM Journaal begon ik mijn voorwoord met de opmerking dat het op het moment van schrijven een herfstachtige dag was. Niet alleen qua weer, maar ook qua gevoel. Het was koel en somber en bij tijd en wijle zelfs guur.

Op de vroege morgen dat ik dit (mei-)voorwoord zit te schrijven, tjilpen de vogeltjes en komt de zon langzaam op. Maar het weer is deze week wisselend: Redelijk warme dagen met veel zon, maar er zijn ook dagen voorspeld met een temperatuur van net boven het vriespunt en bovendien kans op onweer, hagel en zelfs natte sneeuw.

Dat komt dan wel weer overeen met het overheersende gevoel. In het Sector Overleg Defensie op 23 april hebben wij, samen met alle zusterorganisaties, wederom het overleg moeten opschorten. Sterker nog, ditmaal is ook het vertrouwen opgezegd in de minister in haar rol als werkgever.

Dat gebeurt niet zomaar en daar zijn dan ook goede redenen voor. Allereerst bleek dat Defensie meende een fantastisch pakket aan verbeteringen voor ogen te hebben aangaande de arbeidsvoorwaarden, - een pakket waar wij ons volstrekt niet in herkenden.

Een groter onverteerbaar element voor ons was het gegeven dat de minister (gegeven de portefeuilleverdeling in de praktijk: de staatssecretaris) in de vergadering alle door ons, maar ook door de vertegenwoordigers van de andere bonden, aangedragen punten wegwuifde en/of bagatelliseerde.

Ook was er weer een kwestie over de communicatie. De bonden hebben op 16 april jl. het moment en de inhoud van de communicatie met Defensie afgestemd. Maar in de ochtend van de 17e april meende Defensie toch weer, zonder enige afstemming met of instemming van de bonden, eenzijdig te moeten gaan communiceren. Sterker nog, wij hadden aangegeven niet in te kunnen stemmen met deze communicatie.

De laatste vergadering van de Werkgroep Arbeidsvoorwaarden was vastgesteld op 16 april. Dat was dan ook het moment waarop alles op tafel had moeten liggen zodat de onderhandelaars konden bezien of dat zou kunnen leiden tot een onderhandelingsresultaat.

Lees meer: Voorwoord AJ#05-19

Op het moment dat ik dit voorwoord begin te schrijven voor ACOM Journaal is het een herfstachtige dag. Niet alleen qua weer, maar ook qua gevoel. Het is koel en somber, bij tijd en wijle zelfs guur.

Zoals u vast heeft meegekregen heeft de CCOOP, waar wij in het Sector Overleg Defensie (SOD) deel van uitmaken, op 25 maart jl. bekendgemaakt vooralsnog niet meer fysiek deel te nemen aan de vergaderingen van de Werkgroep arbeidsvoorwaarden.

Een ‘dubbel’ gevoel, maar wel een weloverwogen besluit. Zo een besluit nemen wij immers niet lichtvaardig. Wat de redenen waren voor dit besluit heeft u inmiddels kunnen lezen op de website of in de nieuwsbrief. Anders staat er nog het nodige hierover in (-) ACOM Journaal (#04-19).

Uiteraard zitten wij het liefst aan de onderhandelingstafel om te werken aan een goed onderhandelaarsresultaat arbeidsvoorwaarden voor het Defensiepersoneel. En dat uiteraard op korte termijn. Wij zeggen namelijk keer op keer dat het personeel recht heeft op een arbeidsvoorwaardenpakket waar respect en waardering uit blijkt. Maar daarnaast ook op een voldoende personele vulling, kwalitatief en kwantitatief voldoende materieel en materiaal. Voldoende oefendagen om waar dan ook ter wereld de opdracht uit te kunnen voeren die u aan Defensie geeft. Vandaar dan ook het ‘dubbele’ gevoel.

Het is nooit in het belang van het Defensiepersoneel, onze leden in het bijzonder, als wij niet mee onderhandelen. Het is ook niet goed om dat wel te doen zonder voldoende vertrouwen. Maar tussen het moment waarop ik dit voorwoord begon te schrijven en het starten van de drukpersen brak de zon even door op deze herfstachtige dag.

Lees meer: Voorwoord AJ#04-19

Op het moment dat ik dit voorwoord schrijf is het overleg in de sector Defensie weer hervat. Wel in aangepaste vorm, want er moet uiteraard veel gebeuren. Naast het arbeidsvoorwaardenoverleg dient er immers ook over vele andere dossiers overlegd te worden en dient de toch wel beperkte tijd zorgvuldig verdeeld te worden.

Velen denken nu dat het hek van de dam is en dat nu alles weer op de agenda’s kan komen. Het overleg heeft immers geruime tijd stil gelegen waardoor er een aanzienlijk aantal onderwerpen is blijven liggen.

Maar daarnaast is het altijd opvallend dat er na het hervatten van het overleg allerlei nieuwe (en vaak grote) plannen op tafel komen. Alsof de mensen door het stil liggende overleg tijd over hadden om nieuwe plannen te bedenken en uit te werken, terwijl het juist mooi zou zijn om zaken die er al lagen en liggen een hoge prioriteit te geven.

Waar dat ons zal gaan brengen zal de tijd moeten leren, maar ik laat er geen misverstand over bestaan. Voor de ACOM staat op dit moment het arbeidsvoorwaardenoverleg op de eerste, tweede en derde plek. Daar heeft het personeel van Defensie, maar ook de organisatie Defensie recht op.

De negatieve spiraal waar Defensie zich in bevindt moet immers nog steeds omgebogen worden. Elke dag vertrekken er weer teveel goede en fijne collega’s voordat ze daadwerkelijk met UGM/FLO zouden mogen gaan.

Hoewel ook wij constateren dat de wervingseffecten toenemen, is het eindresultaat nog steeds dat de vulling (van met name militaire vacatures) te laag is en afneemt. Maar ook, zoals eerder gezegd, dat ervaren militairen vertrekken en dat de militairen die beginnen bij het mooie ‘bedrijf’ Defensie geen enkele ervaring hebben.

In de wereld om Defensie heen wordt veelal aangegeven dat bedrijven niet kunnen groeien omdat er geen voldoende (kwalitatief en kwantitatief) personeel te verwerven is. De top van Defensie herhaalt telkens maar dat Defensie aan het groeien is.

Lees meer: Voorwoord AJ#03-19

Er is al weer een maand voorbij en in die tijd was er geen moment dat Defensie niet op de een of andere manier in het nieuws was. Veelal was dat slecht of minder goed nieuws maar er waren ook wel wat zaken waardoor Defensie positief in het nieuws kwam.

Ik ga al die zaken natuurlijk niet opsommen maar wil wel twee zaken aanhalen in dit voorwoord. Zaken die mij in deze lange lijst aan mediamomenten, overigens om volstrekt andere redenen, zijn opgevallen en bijgebleven.

In de lijst met positievere elementen zou ik de uitrol van de F-35 in Amerika en de training van militairen met de MQ-9 Reaper willen benoemen. Deze F-35 is de eerste dit jaar van een batch van 8 toestellen en daarnaast krijgt de Luchtmacht de beschikking over 4 MQ-9 Reaper’s. De door Defensie bestelde (4) MQ-9 Reaper’s zullen naar verwachting volgend jaar geleverd worden en beide vliegtuigtypes zijn een voorbeeld van de vernieuwing die Defensie voor ogen heeft.

In dit geval twee zaken betreffende de Luchtmacht, maar uiteraard zijn er meer voorbeelden. Ruime aandacht van ons allen gaat uit naar de situatie rondom de arbeidsvoorwaarden maar laten we ook vooral niet vergeten dat ook op het gebied van infrastructuur, materieel en materiaal Defensie al jarenlang geteisterd is door de sloopkogel.

We moeten dus aanzienlijk investeren in het werven en behouden van personeel, maar ook blijven investeren in infrastructuur, materieel en materiaal. Niet alleen omdat het personeel van Defensie recht heeft op het best beschikbare materiaal maar ook omdat we als Defensie altijd het verschil willen en moeten blijven maken. En daarvoor is het best beschikbare materieel en materiaal benodigd. Maar, en dat benadruk ik hier dan ook nog maar eens, ook een defensieorganisatie die voldoende gevuld is met professioneel, goed opgeleid en optimaal getraind personeel.

Aan de andere kant van het nieuwsspectrum hebben we de discussie rondom de ‘burn pits’. Volgens de media zijn er honderden militairen die zich bij een jurist hebben gemeld met gezondheidsproblemen die wellicht veroorzaakt zouden kunnen zijn door burn pits. Ook in de Verengde Staten is veel aandacht voor gezondheidsproblemen die veroorzaakt (zouden kunnen) zijn door burn pits.

Lees meer: Voorwoord AJ#02-19