Contact met uw bond
033-4962722


Het is eind juni bij het schrijven van dit voorwoord. Vele dingen over Defensie zijn weer in het nieuws. Het meest positieve is de Veteranendag op 27 juni in den Haag. Een mooie gebeurtenis waarbij de veteranen door 100.000 toeschouwers worden onthaald met applaus waarin doorklinkt het respect, de dankbaarheid en de waardering voor datgene wat ze hebben gedaan.

Ook de rest van Nederland laat dit blijken. Wat hierbij bijzonder opvalt is de reactie van de genodigden en publiek als Dutchbat III langs marcheert. Het applaus is harder en de mensen gaan staan. Hieruit blijkt wel de bijzondere waardering voor deze veteranen die al 20 jaar in de publiciteit en door de politiek keer op keer geconfronteerd worden met de politieke en militaire misvattingen in die tijd.

En dan, op 29 juni is er een documentaire op televisie over de aanloop naar en de val van Srebrenica. Oud-minister van Defensie Joris Voorhoeve speelt hier ook een rol in. In de documentaire komt naar voren dat het ontbreken van luchtsteun cruciaal was. Dat wisten onze veteranen en wij allang. Wat echter nu wordt onthuld is dat er een politiek spel gespeeld is ten nadele van de veteranen maar ook van Nederland, dat altijd geroemd wordt als “trouwe NAVO-bondgenoot”.

Wat blijkt is dat er via inlichtingenbronnen bekend was wat er stond te gebeuren als de Bosnisch-Servische generaal Ratko Mladic niet een halt toegeroepen zou worden. De Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Frankrijk hadden echter een andere politieke agenda. Ze hebben toen verzuimd om “trouwe bondgenoot” Nederland ervan op de hoogte te stellen dat ze besloten hadden geen luchtaanvallen uit te voeren op de Bosnisch-Servische troepen die de ‘veilige’ enclave Srebrenica belegerden.

Lees meer: Voorwoord nummer 7-8

Het was me weer wat de afgelopen maand (mei). Wederom moesten we ‘nieuws’ uit de kranten vernemen over ‘Srebrenica’.

Nu was er weer een oud-medewerker van Defensie die jaren lang zijn mond hield en in zijn ‘buiten dienst (b.d.)-tijd eindelijk vertelt hoe het allemaal gelopen is in de bunker onder het ministerie van Defensie. Het lijkt wel op al die generaals die tijdens hun afscheidstoespraak vertellen dat het niet goed gaat met defensie, maar er zelf niets aan deden tijdens hun actieve dienst in de krijgsmacht.

Terug naar ‘Srebrenica’. De toenmalige verantwoordelijken gaven geen toestemming voor luchtsteun met alle gruwelijke gevolgen van dien. Wat is ‘nieuw’ hieraan? Onze militairen weten dit allang. Ze werden bovendien in de loop der tijd in en door de media telkens weer geconfronteerd met allerlei meningen van mensen die er niet bij waren en er geen bal verstand van hebben.

Ik was er ook niet bij! Maar ik denk, ook gezien de vele ‘Srebrenicadossiers’ die wij bij de ACOM hebben behandeld en nog in behandeling hebben, dat het nu hoog tijd is dit drama niet telkens weer op te rakelen. Dit is echt niet bevorderlijk voor de verwerking van deze diep trieste gebeurtenis die het gevolg was van ondoordachte politieke en militaire besluitvorming.

Een ander bericht in de krant, ditmaal in Trouw van 2 juni jl.: de kop “Militairen zijn slecht voorbereid op ethische kwesties”. Ook hier de vraag: ‘wat is hier nieuw aan?’ De ACOM heeft als christelijke organisatie ethiek altijd hoog in het vaandel staan en heeft zelfs een adviseur Ethische Aangelegenheden, in de persoon van prof. dr. Fred van Iersel. In het verleden hebben wij dan ook keer op keer het belang van lessen ethiek in de primaire en secundaire opleiding benadrukt. Door allerlei onbezonnen bezuinigingen zijn de opleidingstijden, te ver, teruggedrongen en de lessen ethiek verdwenen. Ook in de voorbereiding van een uitzending wordt hier, nog steeds, te weinig aandacht aan besteed.

En dan voor wat betreft het arbeidsvoorwaardenoverleg. De ACOM-onderhandelaar is, samen met de collegae van de andere bonden, hard bezig om voor 1 oktober 2015 een oplossing te zoeken voor een oplossing van het ‘AOW-gat’. Maar een broedende kip moet je niet storen, - dus ...

Het wordt zomer, zegt het weerbericht. Voor wie dan wel? Onze collegae in alle missiegebieden hebben zomer, winter, herfst of lente. Dat besef zit te weinig tussen de oren van de regering. De ACOM tamboert dan ook onophoudelijk dat de bijzondere positie van de militair, ook financieel, gewaardeerd moet worden.

Door het bericht dat Defensie er 250 miljoen euro bij krijgt, word ik heel somber. Het genoemde bedrag repareert namelijk niet de vorige bezuinigingen van Hillen en Rutten 1+2! Dus nog steeds ‘minder minder’! En bovendien, die 250 miljoen is voor de hele veiligheidssector dus inclusief Buitenlandse zaken, Binnenlandse Zaken (vooral MIVD), Politie. Wat overblijft, gaat naar Defensie.

Voor hen die op vakantie gaan, heel veel plezier en een welverdiende rust. Maar laten we af en toe toch even denken aan onze uitgezonden collegae die niet in de gelegenheid zijn de zomervakantie met hun gezin/familie door te brengen.

Kom allemaal weer gezond terug!

Zo, de kop is er af. Op 16 april jl. hebben drie van de vier centrales in het Sectoroverleg het eerste deelakkoord arbeidsvoorwaarden ondertekend. Helaas deed de AFMP niet mee. Jammer, omdat ik van mening ben dat we gezamenlijk en dus zo sterk mogelijk de nadere uitwerking van de onderwerpen ter hand moeten nemen. Ik hoop toch dat het verdere overleg in het kader van de arbeidsvoorwaardenonderhandelingen in een goede sfeer en constructief zal verlopen. Aan de ACOM zal het niet liggen. Zoals al eerder aangegeven vond het Bondsbestuur van de ACOM het niet noodzakelijk om dit eerste deelakkoord ter beoordeling aan de achterban voor te leggen. 

Eerder heb ik er ook al op gewezen dat over de belangrijkste twee punten uit het deelakkoord al afspraken waren gemaakt die nu zullen worden uitgevoerd. De uitbetaling van de vrijgevallen gelden in het pensioendossier en de afspraak dat vóór 1 oktober 2015 de ‘AOW-gat-problematiek’ wordt opgelost. Overigens moeten de onderhandelaars dan wel hard aan de slag om die datum te kunnen halen. 

Lees meer: Voorwoord nummer 5

Bizar en in- en intriest. Dat is de typering die ik zou willen geven aan het neerstorten van de Apache helikopter in Mali. Bizar omdat ik van 3 t/m 5 maart jl. een werkbezoek heb gebracht aan, onder andere, het helidetachement en van dat bezoek net een verslag heb gemaakt. Nog een keer bizar omdat ik naar aanleiding van het werkbezoek aan Mali ben benaderd door een verslaggever van een Belgische krant met de vraag of ik er een idee van had dat de wapens die de Toearegs en de terroristen in Mali gebruiken van Belgische makelij zijn en dat die via buurlanden het land binnengesmokkeld worden.

Na mijn antwoord dat ik me niet zozeer met de hardware bezighoud maar mij meer bekommer om het personeel, hebben we het in het vervolg van het vraaggesprek gehad over het wel en wee van het personeel in het uitzendgebied. Daarbij gaf ik aan dat, gelukkig, aan Nederlandse zijde geen slachtoffers waren te betreuren.

Lees meer: Voorwoord nummer 4

Deze keer heb ik lang gewacht met het maken van mijn voorwoord. Zo lang dat ik eigenlijk al over de deadline zat. Dit omdat er op het randje een onderhandelaarsresultaat over de arbeidsvoorwaarden aan zat te komen en ik dat mee wilde nemen in mijn voorwoord en verderop in het ACOM Journaal.

Eindelijk hebben partijen, na stevige onderhandelingen en noeste arbeid van de onderhandelaar van de ACOM alsook de andere onderhandelaars, een onderhandelaarsresultaat kunnen bereiken. Dit resultaat is op 6 maart jl. naar buiten gebracht. Het dient echter nog wel getoetst te worden door de achterban van de respectievelijke bonden maar ook door de ‘achterban' van de minister.

Die ‘achterban' van de minister is het kabinet dat zich, - zo was in ieder geval bij het schrijven van dit voorwoord de verwachting, in het kabinetsoverleg van 6 maart jl., ook gebogen heeft over het bereikte resultaat tussen de werkgever Defensie en de bonden. De minister van Defensie zal, dat is mijn verwachting, wel goedkeuring krijgen van het kabinet voor dit onderhandelaarsresultaat. Anders is het gesteld met het achterbanberaad van de bonden. Die doen dat uiteraard op hun eigen manier. De andere bonden hebben daar zo hun eigen verantwoordelijk in waar ik, vanzelfsprekend, niet in zal treden. Ik heb alleen getracht ze ertoe te bewegen enige spoed te zetten achter de achterbanraadpleging om zo snel mogelijk tot effectuering over te kunnen gaan.

Lees meer: Voorwoord nummer 3

Verschrikkelijk! Wat de Jordaanse F-16 piloot is overkomen tart echt alle menselijkheid en ons voorstellingsvermogen. Dit mag en kan de wereld niet over haar kant laten gaan. Dit soort walgelijke dingen moet kost wat kost bestreden worden.

Ik begrijp dat het thuisfront van onze Nederlandse vliegers zich ongerust maakt. Alhoewel de kans dat een Nederlandse F-16 wordt neergehaald klein is. Dit omdat onze F-16 zeer geavanceerd is en over zelfbeschermingsmiddelen beschikt.

Maar het zou kunnen gebeuren, door welke oorzaak dan ook. In dat onverhoopte geval is het maar te hopen dat er zeer snel een effectieve reddingsoperatie kan worden uitgevoerd. Defensie heeft, in ieder geval, de taak om het thuisfront bij te staan.

Dan iets van een heel andere orde: het arbeidsvoorwaardenoverleg. Zoals ik al eerder heb aangegeven, komt er, zolang de onderhandelingen duren, niets naar buiten. Dit om mensen niet op het verkeerde been te zetten aangezien uitgangspunten nog kunnen wijzigen. Welnu, het lijkt de rijksbegroting wel.

Zoals gebruikelijk gaan de onderhandelingen gepaard met fiches die door de kant van Defensie worden aangeboden. Deze zijn vertrouwelijk en worden dus alleen maar verspreid onder de mensen die te maken hebben met de onderhandelingen.

Lees meer: Voorwoord nummer 2