Contact met uw bond
033-4953020


In mijn voorwoord van het maartnummer van ACOM Journaal schreef ik al dat eind maart de Defensienota gepresenteerd zou worden. Op 26 maart was het eindelijk zover. Waar ik toen nog dacht dat er een heldere visie over de toekomst van Defensie in zou staan kwam ik toch bedrogen uit.

In de Defensienota wordt ons voor de zoveelste keer verteld dat het personeel een uiterst belangrijke rol speelt in de defensieorganisatie. De nota spreekt van: “Allereerst gaan we investeren in onze mensen” en “We gaan het vertrouwen herstellen”. Mooie woorden toch?!

Verderop komt er dan een opsomming van maatregelen hoe dat allemaal vormgegeven zou moeten worden. Ik blijf herhalen: Zeggen en opschrijven is 1, uitvoeren is 2. Te vaak hebben wij meegemaakt dat men bleef steken bij 1.

Een aantal van de maatregelen staat al in het huidige arbeidsvoorwaardenakkoord. Deze moeten echter nog tot implementatie komen. Laten we daar dan eens mee aan de slag gaan zodat het personeel ook snel resultaten ziet. Andere maatregelen zijn niet op een achternamiddag gerealiseerd en dat proces duurt dus wat langer dan het huidige akkoord.

Een reden temeer om met de hoogste prioriteit te gaan onderhandelen over een nieuw arbeidsvoorwaardenakkoord om deze maatregelen te kunnen concretiseren. Hierover heb ik ook al geschreven in het vorige nummer. De bonden staan sinds oktober 2017 al te trappelen om de onderhandelingen te starten. Maar van de zijde van Defensie geen beweging. Taal noch teken.

Volgens de minister heeft dit alles te maken met het nog niet kunnen geven van mandaat om de onderhandelingen te starten. Om de minister tegemoet te komen hebben de bonden op 8 maart jl. in de vergadering van het Sector Overleg Defensie (SOD) aangegeven dat ze Defensie maximaal de tijd wilden geven om alsnog, zo spoedig mogelijk, dat mandaat te bewerkstelligen.


Dit hebben wij kracht bijgezet door de vergaderingen van de werkgroepen onder het SOD op te schorten. Dat zou Defensie alle tijd en ruimte geven om de benodigde energie te steken in het ‘rondbreien’ van dat mandaat.

Op 10 april was het dan zover, de voorzitter van het SOD liet ons weten over een mandaat te beschikken. ‘Mooi’, zou je zeggen, ‘aan de slag en wel met maximale inzet om toch voor het zomerreces, in ieder geval, te komen tot een onderhandelingsresultaat’.

Groot was dan ook de teleurstelling van de bonden om in deze vergadering te horen te krijgen dat er alleen mandaat was om te starten met de onderhandelingen over een nieuw pensioenstelsel. Voor alle bonden was dit onvoldoende om te beginnen met onderhandelingen over een totaal pakket aan arbeidsvoorwaarden. We hebben gewezen op onze eis van 8 maart dat de onderhandelaar namens Defensie mandaat moest hebben voor dit totale pakket en niet slechts voor een deelpakket. Bovendien is ook aangegeven dat we de opschorting van het overleg in de werkgroepen handhaven totdat er wel een volledig mandaat ligt.

Verder veel aandacht in de pers over onze mariniers in Doorn die niet naar Vlissingen willen en daardoor massaal ontslag nemen. Ik hoop dat Defensie de verhuizing terugdraait en de fondsen voor Vlissingen gebruikt om een ‘state of the art’ complex te realiseren in Doorn.

Ik wens u, ondanks dit alles, een fijn lentegevoel!