Contact met uw bond
033-4953020


Websize Happy Thanksgiving Quotes and SayingsOp 22 november wordt in Amerika Thanksgiving gevierd. Dit feest staat op de kalender voor de vierde donderdag van november: elk jaar vaste prik. Heb je de volgende dag ook vrij? Zie daar een lang weekend en een uitstekende mogelijkheid om een familyparty te organiseren, met gasten. Thanksgiving is bij uitstek een feest van de kleine kring met de deur open.

Tijdens onze Patriotmissie in Turkije op Incirlik Airbase werd ik met zeker tien anderen gastvrij onthaald, thuis bij de Amerikaanse collega Chaplain Brent. We werden getrakteerd op een uitstekend diner.

Traditioneel staat op het Thanksgiving-menu kalkoen, turkey! Ik weet eigenlijk niet zeker meer of dat ook op tafel stond. Ik herken vogelsWebsize Merkstenen Thanksgiving Casserole meestal aan hun verenkleed. Een gerecht wat wel is blijven hangen is de Casserole, een ovenschotel. Het diner in de huiselijke en royale sfeer was een opsteker in het verder vrij eentonige uitzendbestaan. Thank you mr. & mrs. Brent M. for your hospitality!

Militair kookboek
Het zou wel aardig zijn om eens een militair kookboek te maken. Ik bedoel een verzameluitgave van wat collega’s tijdens de vele missies en reizen aan maaltijden hebben meegemaakt. Van thee drinken bij een Shura met Bakhlava tot en met de MRI’s van de Amerikanen. Ik herinner me een barbecue met 12C op Kamp Holland. Gewoon zoals een BBQ gaat, maar met een subtiele Afghaanse twist: er stonden glaasjes met granaatappelpitten tussen de gebruikelijke ingrediënten. ‘Anaar’ is belangrijke eetwaar in Afhanistan. Leuke en simpele optie voor een amuse!

Nu het toch over eten tijdens oefening en uitzending gaat: in grote delen van onze krijgsmacht is het traditionele koken op de schop gegaan. De kok werd vervangen door Chef Martin en zijn steamer maaltijden. Een veelzeggende verandering in de krijgsmacht na 2005. Efficiënter en veiliger misschien, maar niet automatisch beter voor de motivatie.

Lees meer: Thanksgiving Casserole Challenge

Conferentie Apostolat Militaire International in Rome

Aan de conferentie van het Apostolat Militaire International in Rome werd dit jaar deelgenomen door 13 delegaties uit landen en van volken Websize Merkstenen Fridericus Franciscus Xaverius de Mérodedie elkaar op een of andere wijze in de afgelopen eeuw naar het leven hebben gestaan op het slagveld. Deze verschillen verbleken bij wat ons bindt: we zijn eerst christen, katholiek en ook militair.

Wij spraken in een militaire context en stelden vast dat de wereld een gevaarlijke plaats is en altijd geweest is. Christenen moeten in deze wereld het gevaar moedig tegemoet treden met Christus aan onze zijde en gesterkt door de Heilige Geest. Om de vrede te bewerkstelligen, tegen alle verdrukking in en juist wanneer alle hoop vervlogen lijkt. De conferentie werd gehouden in de Circolo Ufficiale “Pio IX” barracks. Aan de voorkant hingen twee marmeren platen waarop beschreven stond wanneer het oorspronkelijke gebouw in gebruik was genomen. Het stamde uit 1864 en de opdracht voor de bouw kwam van Franciscus Xaverius De Merode, een Belgische edelman, priester en in die jaren Minister van Oorlog van de Kerkelijke Staat. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Nederland grootste leverancier zouaven
Tussen 1861 en 1871 was de toenmalige Kerkelijke Staat in een hevige strijd gewikkeld met de legers van koning Victor Emanuel II en generaal Garibaldi van Italië, die het gebied bij het zojuist gevormde Italië wilden inlijven en van Rome de hoofdstad wilden maken. De Paus kreeg steun uit Frankrijk dat een legermacht stuurde. Om dit leger te versterken werden jonge katholieke mannen opgeroepen om dienst te nemen in het leger van de Paus. Aan deze oproep werd wereldwijd gehoor gegeven door mannen uit vooral Nederland, België en Frankrijk, maar ook uit Canada, Engeland, Ierland en zelfs Rusland.

In tien jaar tijds vertrokken 3181 Nederlandse vrijwilligers naar de Italiaanse slagvelden; verreweg het grootste aandeel. Na rekrutering en een korte training vertrokken ze per trein vanuit Oudenbosch via Parijs naar Marseille en vandaar reisden ze per boot naar Rome. In Oudenbosch wordt vandaag aan de dag hun verhaal verteld in het Nederlands Zouavenmuseum. Zouaven, Websize Merkstenen Gebroeders Zwarthoed Zouaven uit Volendamzo werden onze jongens in het vreemdelingenlegioen van de Paus genoemd, naar een Noord-Afrikaanse Berberstam. De 19e eeuw was een zeer gewelddadige eeuw. Ik zal er niet te veel over uitweiden. De conflicten echter leidden niet tot enorme aantallen burgerslachtoffers en vluchtelingenstromen maar tot soevereiniteitsoverdracht en natievorming. De grote conflicten in de 20e eeuw waren vooral oorlogen tussen natiestaten met burgerslachtoffers en ontheemden tot gevolg. Hedendaagse conflicten lijken vooral gericht op het veroorzaken van vluchtelingenstromen teneinde chaos te creëren.

Humanitaire waarden
Ons gehoor luisterde naar verschillende sprekers over onderwerpen die aan het thema relateerden. Dit jaar zochten we naar onze gezamenlijke katholieke en christelijke wortels; naar richtlijnen op basis van onze overtuiging en geloof, voor militairen die werken aan vrede en veiligheid, thuis en op uitzending. We denken ze te vinden in humanitaire waarden waarvan de belangrijkste is de eerbied voor het menselijk leven. De belangrijkste en uiterste taak van het beroep van militair is het zaaien van dood en verwoesting door het toepassen van legitiem proportioneel geweld. De juistheid van vernietiging van infrastructuur en bezetting van territorium, in opdracht van de politiek, vraagt om deze humanitaire waarden. Zonder de juistheid wordt het nemen van een leven moord. Vice-admiraal Matthieu Borsboom b.d., nam tijdens de conferentie de voorzittershamer over van generaal Norbert Sinn b.d.. De zorg voor de ziel van militairen blijft de komende drie jaar aandachtpunt van AMI onder het Nederlandse voorzitterschap.

Lees meer: Zoektocht naar onze gezamenlijke katholieke en christelijke wortels

Deze zomer fietste ik langs de Elbe en kwam uiteindelijk bij Texel in zee terecht. Dit bracht mij tot enkele bespiegelingen aan het water, die ik met u wil delen. Het water brengt je overal en zo zal ik de lezer ook meesleuren naar uiteenlopende highlights langs de route. Een rivier verbindt plaatsen met elkaar.Webversie Merkstenen Zwemmen in de Elbe

Wat hebben bij voorbeeld Dresden en Hamburg met elkaar gemeen? Inderdaad, zij liggen aan de Elbe. En uiteindelijk brengt de rivier je bij zee. Hopelijk ziet u aan het eind van de rit genoeg verband tussen de alinea’s en heb ik u niet in nog grotere verwarring gebracht dan u al was.

Van bron tot zee
Om maar even met het chagrijn te beginnen: tijdens het fietsen langs de Elbe tussen Dresden en Magdeburg hebben we erg weinig schepen gezien. Dat was een tegenvaller en wakkerde het verlangen naar zee en havens aan. Dichtbij Wittenberg zaten mijn vrouw en ik daar net over te zeuren, boven op de dijk, toen er zowaar een vrachtschip voorbijvoer. Expect the unexpected. Het kon dus toch. Het schip was op de terugweg naar zijn vaderland: Tsjechië. Dat is ook waar de Elbe ontspringt, die daar Labe heet. Het schip voer naar de bron. Wij gingen steeds verder van de bron af. Op weg naar zee…
Behalve wat partyschepen en om de zoveel kilometer een veerpont hebben we verder niet veel ‘gevaarten’ gespot.

Webversie Ligfiets Tandem rug aan rugFietsen
Weinig schepen dus, maar des te meer fietsen. Ook leuk. Wat een eindeloze variaties op het thema ‘stalen ros’. Tot en met ligfietstandems, waarop je met de ruggen tegen elkaar aan fietst en de achterste dus blindelings moet vertrouwen op de stuurmanskunst van de voorste. Een oefening in vertrouwen. Rijder 1 richt zich op de toekomst, rijder 2 houdt het oog op wat voorbij is, waar ze vandaan komen. Met die twee blikken, naar voren en naar achteren, heb je een mooie balans voor het heden.

Fietsen in soorten en maten dus. Elk land heeft weer zijn eigen favoriete fietsmerken. Weinig Gazelle en Batavus langs de Elbe, maar des te meer Kalkhoff, KTM en Stevens. En sorry, ik kan het niet laten, dit zijpaadje: wat een oogst deze zomer aan oranje overwinningen op de fiets: de roze truien (!) voor Tom en Anna en twee Tour etappes voor Bauke en Dylan!

Lees meer: Oh let the river in*

Het verhaal achter het gebedssnoer aan de achteruitkijkspiegel

Op de weg en op parkeerplaatsen verwonder ik mij over de kennelijke gewoonte van automobilisten om een gebedssnoer aan de achteruitkijkspiegel te hangen. Begrijp mij niet verkeerd; ik ben er daar zelf een van. Nee, het verwondert mij omdat ik vermoed dat men, net zoals ikzelf, daar een levensbeschouwelijke identiteit mee uitdrukt. Websize Merkstenen rozenkrans hout zonder korpus 200 0

Voor deze column heb ik mij verdiept in de mogelijke verschillende gebedssnoeren die ik langs de weg tegenkom. Ten eerste moeten we weten dat een gebedssnoer een kralenketting is die wordt gebruikt voor het reciteren, herhaaldelijk opzeggen van gebeden.

Ik stel mij zo voor dat een Orthodoxe christen een tsjotki aan zijn spiegeltje heeft hangen. Dit kralen- of knopensnoer helpt om de tel bij te houden bij het voortdurend innerlijk of hardop bidden van het ‘Jezusgebed’: “Heer Jezus Christus Zoon van God, ontferm U over mij”. Het gebed spreek je uit of denk je in een ademtocht.

Een vriend van mij die moslim is, gaf mij als antwoord dat zijn tasbih 33 kralen telt en dat hij daarmee onder andere dagelijks de 99 Schone namen van God gedenkt. Ik zal ze hier niet allemaal vermelden. Bij de Stichting Hindoe Dharma Nederland leerde ik dat de mala, een snoer met 108 kralen en 1 die het einde aangeeft, wordt gebruikt bij de mantra jaapa, een herhaaldelijk opgezegde of innerlijk uitgesproken mantra waarmee gemediteerd wordt. De inhoud van de meditatie is mij tot nog toe onbekend gebleven.

Lees meer: Een mantra kan heel heilzaam zijn

Eerbetoon aan het afwijkende individu en aan de hospik vooraan in de strijd

Het zal we eind jaren 70 zijn geweest. Op zondagmorgen kwam dominee Jan Smelik in DT onze kerk in Eindhoven binnen. Websize Schootse kerk bijgesnedenHij was gastpredikant die morgen. Ergens in het begin van de dienst verontschuldigde hij zich voor het feit, dat hij zijn legeruniform nog aan had. Maar hij kwam net vanuit een oefening bij Oirschot, waar hij een dienst te velde had geleid. Toen ging voor in de kerk broeder Uiterwijk staan. Hij zei luid en duidelijk: “Dominee, daar hoeft u helemaal geen sorry voor te zeggen, het is een hele goede zaak dat u hier zo verschijnt.”

Dat soort dingen blijft hangen. Dat nette uniform, maar ook dat zo’n man spontaan gaat staan en zich uitspreekt.

Nu ik erover schrijf schiet mij het volgende te binnen. Deze ds. Smelik ging een andere keer voor in die kerk aan de Schootsestraat en hij preekte over psalm 139, een zeer geliefde psalm.

In de liedbundel staat er ook een prachtige melodie onder.

“Heer die mij ziet zoals ik ben,

dieper dan ik mij zelf ooit ken,

kent Gij mij, Gij weet waar ik ga,

Gij volgt mij waar ik zit of sta,

Wat mij ten diepst houdt bewogen,

’t ligt alles open voor Uw ogen.”

Zo goed kent God een mens. Niet alleen van buiten, maar ook van binnen. Over het algemeen wordt daar moed en troost uit geput. Smelik betoogde echter, dat er ook iets beklemmends in die aandacht van God kan zitten. Sterker nog: In de originele Hebreeuwse tekst worden werkwoorden gebruikt, die aan politieoptreden doen denken.
“U volgt mij, waar ik ook zit of sta, U weet mij te vinden. Nergens kan ik me voor U verstoppen. U spoort mij op en grijpt mij in de kraag.”

Soms wil een mens helemaal geen aandacht van God of bij Hem bekend zijn. Op de vlucht voor de Levende, net als Jona.

Lees meer: Geloof onder vuur: Desmond Doss de geweldloze held van Hacksaw Ridge (AJ#06-17)

Wanneer ik deze column schrijf, loopt voor mij de vastentijd af. Vasten is een periode waarin ik mijzelf allerlei dingen ontzeg, een periode ook van bezinning en voorbereiding op het Paasfeest. Vasten kent een lange traditie en het kent in vrijwel alle bekende religies varianten. Daarom zegt jouw vastenpraktijk iets over jouw religieuze identiteit.

Zoals ik mijzelf op mijn wijze verhoud tot de vastentijd, zo verhoudt een moslim zich op zijn wijze tot de ramadan. Om een tot de verbeelding sprekend voorbeeld te noemen. Maar mensen kunnen en mogen een veelvoud van redenen en argumenten aanvoeren waarom ze wel of niet eten of waarvoor ze ervoor kiezen bepaalde dingen niet te eten.Websize Militairen aan buffet

De keuzes die een mens maakt over wanneer hij of zij eet, wat en met wie, zijn heel persoonlijk. Ze kunnen, zoals gezegd, levensbeschouwelijk of zelfs religieus zijn ingegeven, maar ook het gevolg zijn van lichamelijke ongemakken. We zijn onderhand bekend geraakt aan allerhande, soms levensbedreigende, voedselallergieën.

De uitdaging waar we als mens voor staan, is om de ander met bijzondere dieetwensen welwillend tegemoet te komen. Aan de andere kant stellen dieetwensen van de ander ons soms voor het blok.

Blauwe Hap
In het militaire bedrijf is het van oudsher gebruikelijk dat men eet wat de pot schaft en wat in de veldkeuken werd klaargemaakt. De keuze van de ingrediënten was beperkt, want het moest allemaal logistiek en financieel maar kunnen. Ik verzamel kookboeken en de oudere exemplaren met recepten van de Koninklijke Marine in de Oost maken vaak gewag van orgaanvlees als ingrediënten.

Lees meer: Dieetwensen, vastenpraktijk, religieuze identiteit en krijgsmacht (AJ#05-17)