Contact met uw bond
033-4953020


In mijn vorige bijdrage had ik het over “een kans geven aan de nieuwe bewindslieden en niet te vergeten de nieuwe CDS” en over het feit dat “nog steeds niet alle kikkers in de kruiwagen willen blijven zitten”.

En wat gebeurt er? In zijn eerste optreden (nota bene op zondagochtend!!) doet de onervaren CDS bij WNL uitspraken, die eerdere uitspraken van zijn minister ”corrigeren en verduidelijken”, maar drie dagen later worden zijn woorden door diezelfde minister weer onder de mat geschopt.

Lekker teamwerk zeg ik als eenvoudig toeschouwer van CDS en minister… En daar zou dan een keerpunt in vertrouwen, of liever het wantrouwen, in de Haagse leiding uit moeten ontstaan? Je gelooft het toch niet…. minister en CDS: laat Uw medewerkers de uitslag van de enquête bij het personeel nog maar eens opduiken en neem het resultaat eens goed in U op!! Echt ik beloof dat U rode oren bij het lezen van het wantrouwen krijgt!

Zo blijken er ook van die hekwerkmannen te zijn, die menen een eigen uitleg van het arbeidsvoorwaardenakkoord onder delen van het personeel te kunnen uitstrooien. Wat een ellende is er toch met e-mails aan te richten.

Heren opperofficieren,- generalisten -, het arbeidsvoorwaardenakkoord hoeft niet te worden uitgelegd, maar zal via de daarvoor bestemde kanalen in het georganiseerd overleg in regelgeving tussen werknemers en werkgever zijn weerslag krijgen. Helemaal niks mis mee, als je dat overlaat aan professionals met een mandaat!! Stop eens met dat bemoeien en jezelf profileren.

Eigenlijk is alles samen te vatten met: wat zou het bij Defensie prettig werken zijn, als iedereen zijn eigen werk voor 100% deed, en andere zaken aan de competente collegae over zou laten!!

Lees meer: Stoorzender AJ#12-17

Je bent nieuw en wil je profileren... Dat gebeurde op de eerste dag van het nieuwe kabinet Rutte III door de nieuwe minister en ( jawel !!) de weer heringevoerde staatssecretaris.

"Ik wil het vertrouwen in Defensie herstellen, zowel bij het personeel als in Nederland”, aldus Bijleveld. “Politiek, samenleving en Defensiepersoneel moeten er op kunnen vertrouwen dat de krijgsmacht haar taken zo goed mogelijk kan uitvoeren”.
“Het kabinet investeert daarom fors in Defensie: 1,5 miljard euro. Met dat extra geld gaan we de krijgsmacht versterken en vernieuwen”.

Staatssecretaris Barbara Visser zei veel respect voor de mannen en vrouwen van Defensie te hebben. “Zij zetten zich - soms met gevaar voor eigen leven – in voor ons land. Dit belangrijke werk moeten ze zo goed en zo veilig mogelijk kunnen doen. Daarvoor moeten ze juiste spullen hebben, voldoende collega’s om de klus te klaren en kunnen trainen en oefenen. En natuurlijk verdienen zij goede arbeidsvoorwaarden”.
Tegen de minister zou ik willen zeggen; zorg eerst even voor een voldoende uitgangssituatie vooraleer er wordt gedagdroomd over versterken en vernieuwen, en met die 1,5 miljard zal het halen van dat “0”-niveau nog moeilijk genoeg worden...

Jammer voor Barbara, dat de Nederlandse artillerie en dus hun schutspatroon Barbara het inmiddels zonder echte stukken (= geschut) moet doen... Maar positief is het dat ze vindt dat er goede arbeidsvoorwaarden moeten komen... maar hopelijk ook blijven, anders is het waar we al zo vaak tegenaan zijn gelopen: een worst voorhouden en dan overgaan tot mooie woorden, die niets kosten!!

Maar allez... we geven de nieuwe bewindslieden en niet te vergeten de nieuwe CDS de kans en ik schreef het in de super korte ‘beschouwing’ vorige keer al: ik zal de maat blijven nemen... Wat in de eerste week dan al opviel, dat de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht (IGK) zich meende te moeten laten zien en horen over erkenning van voormalige KNIL-militairen.

Lees meer: Stoorzender AJ#11-17

Naar aanleiding van het debat in de Tweede Kamer der Staten-Generaal op 3 oktober jl.:

Ik wens het personeel werkzaam bij Defensie toe, dat zij in de toekomst – eindelijk – worden aangevoerd door een Minister en een Commandant der Strijdkrachten met ‘lerend vermogen’.

Dat het niet langer moge gebeuren, dat persoonlijk (politiek) gewin en aanzien wordt nagestreefd zonder oprechte zorg voor het goud van de organisatie namelijk het personeel.

Dat het ons gegeven mag zijn, dat de leden van de Kamer in het debat oprecht waren en geen partijpolitieke spelletjes speelden.

Ik zal de maat blijven nemen.

“Als commandant van de landmacht mag je vaak op werkbezoek. Die zijn altijd inspirerend. Graag deel ik twee van die ervaringen met u.”

Op de dag dat ik de deadline moet halen om deze column afgedrukt te krijgen, valt het septembernummer van de Landmacht, met de obligate column van C-LAS, in mijn mailbox. De eerste ervaring is die van wat ik noem een schoolreisje naar ‘ons Fieldlab Smartbase’.

Hij, C-LAS, zag daar “het bedrijfsleven en onze eigen mensen gezamenlijk werken aan ideeën en prototypen” en hij vindt dat: “Civiel-militaire samenwerking en briljante ideeën vooral zinvol zijn als de resultaten ook bij onze eenheden ingevoerd kunnen worden.”Cruciaal is de zin van Beulen: “Het biedt de gelegenheid de ideeën te vertalen naar de praktijk.”

Nu is het voor mij de vraag of een luitenant-generaal die praktijk wel kent; de praktijk van de sergeant, die zijn materieel niet inzetbaar heeft door de tekorten aan reservedelen op de werkvloer, de compagniescommandant, die met vacatures als gevolg van uitstroom zonder vervanging wordt geconfronteerd, ja zelfs klungelmodems waar opleidingsinstituten het mee moeten doen bij de computerondersteunde opleidingen…

Ook klaag ik de organisatievorm aan, waarin er soms wel 5 zogenaamde bazen zijn, met elk een eigen belang, waardoor de ‘werkman’ door de bomen het bos niet meer ziet… Waar is de tijd van de echte commandant met een echte verantwoordelijkheid, maar ook met eigen bevoegdheden? Daarnaast zie ik meer en meer een overdreven loyaliteit, of is het misschien angst, van die platgewalste werkvloer. Enerzijds begrijpelijk, immers er is ook sprake van een beroepstrots (We can do it), maardaarmee de problemen, die wel degelijk bekend zijn, verbloemend.

Lees meer: Stoorzender AJ#09-17

Juli, augustus zijn die mooie maanden, waarin je kunt genieten. Is het niet van een welverdiende vakantie dan kun je thuis altijd nog de Tour de France of Wimbledon volgen. Voor velen was ook de jaarlijkse Veteranendag een moment van een goed gevoel.

Toch is niet alles plotseling mooi doordat het juli of augustus is geworden. Het proces van het formeren van een nieuw kabinet is zo’n drama.

De werkgever van ons, - Defensiepersoneel -, kan zich blijven verschuilen achter het finale arbeidsvoorwaardenbod dat ze gedaan heeft, en Jeanne van den Haag heeft niet de ballen en de statuur om in het kabinet voor extra geld te vechten.

Waarom kon er op 4 juli wel structureel € 450 miljoen geregeld worden voor de ouderenzorg? Versta me niet verkeerd; ik gun het deze sector, maar kennelijk wordt er met twee maten gemeten…

Nog niet zo lang geleden hoorde ik vele politieke partijen kraaien dat er meer naar ‘Veiligheid’ zou moeten… Ik lees deze week:

• dat in verband met vakanties de politie de meest basale zaken van belang voor de burger op een laag pitje zet,
• dat de Tweede Kamer met de vervanging van de onderzeeërs voor een dubbeltje op de eerste rang wil zitten,
• (en een deskundigheid daar: D66 laat een rookie-Kamerlid met een balletachtergrond als woordvoerder optreden!!!) ofwel: het financiële aspect van het project is “echt zorgwekkend”,
• en de minister is “vaag over het budget”.

Lees meer: Stoorzender AJ#07-08-17

Het overkomt zelfs Uw Stoorzender, dat hij geveld door een fysiek ongemak, niet inzetbaar is. Ondanks dat blijven wel de brains het doen, en dan is een parallel met de toestand, waarin Defensie zich bevindt, snel door de grijze cellen opgedrongen.

Temperatuurverhoging: De wereld staat lokaal in brand, maar het nemen van maatregelen om de veiligheidsbrandweer op een voldoende niveau te brengen is onmogelijk. Immers onze Nederlandse politici blijven het spelletje van formeren, en dus het elkaar uitsluiten, en de maat nemen, belangrijker vinden, dan daadwerkelijk regeren.

Hoesten: “Flinke” uitspraken doen het altijd goed en worden met grote regelmaat opgehoest door politici en topmanagers bij Defensie. De minister stelt in Brunssum: "Ik ben er trots op dat mijn land lid is van een organisatie die de ware menselijke waarden nog altijd hoog houdt”, maar vergeet erbij te vermelden dat (ook) Nederland zijn lidmaatschapsgeld toch niet al te braaf betaalt, en ook de uitrusting van de Nederlandse bijdrage ondermaats genoemd moet worden.

En alsof dat niet genoeg is, doen we uitgebreid melding van ‘winnaars’ van bekers en trofeeën, maar dat er sprake is van slechts kleine teams wordt verzwegen. Door dit gehoest wordt de daadwerkelijke kwaal, gebrek aan personeel en uitrusting/ bevoorrading vakkundig gecamoufleerd.

Hoofdpijn: In het kader van No action, talking only is in de hoofden van onze leiders (of toch lijders) weer een Europees nieuwigheidje bedacht, het Europees Defensiefonds (EDF) dat de ontwikkeling van militaire capaciteiten door de lidstaten moet ondersteunen. Kost voorlopig weinig, en is een onderzoeksdeel.

Lees meer: Stoorzender AJ#06-17